ของขวัญจากความอาวุโส

เนื่องจากอาวุโสมากขึ้นและจำนวนสมาชิกในห้องแล็บมิได้น้อยลงเลย
งานเขียนนานาประเภท report, proposal, abstract รวมทั้ง presentation จึงได้ผ่านตามากยิ่งขึ้น

เอาล่ะ..ถึงสามปีผ่านไปเราจะไม่สามารถเขียนโดยไม่มีการแก้จากอาจารย์
แต่การเขียนของเราก้อพัฒนาขึ้นมาจากวันวานจนพอจะแก้ของน้องๆได้ในระดับนึง
..เราแก้ของที่ผิดให้ถูกได้ เราทำของที่ถูกแล้วให้อ่านรู้เรื่องมากขึ้นได้
แต่เรามิอาจขัดเกลาของที่อ่านรู้เรื่องให้สลวยสวยลื่นขึ้นมาได้
และความผิดพลาดปัญญาอ่อนแบบกริยาเอกพจน์พหูพจน์ยังปรากฏอยู่เสมอในงานเราเอง
นอกจากนี้ความรู้สึกลึกๆยังบอกว่า "อ๋อ ก้อเดี๋ยวมีอาจารย์ดูให้อีกอยู่แล้วแหละ"
..แม้จะพยายามทำดีเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกนี้ไม่อาจจะลบออกไปได้เลย
และเนื่องด้วยทักษะทางภาษาของตูเจริญมาจากการดูหนังอ่านนิยาย จึงมีแต่"ความรู้สึก"มาบ่งบอกว่ามันแปลกๆนะ แหม่งๆยังไงพิกล น่าจะเป็นงั้นเป็นงี้มากกว่า..และถ้าคุงน้องเกิดไม่เห็นด้วย พี่แบบเราก้อมิได้รู้สึกใดๆนอกจาก "อืม ช่างแก เรื่องของแก" ไร้ซึ่งการโน้มน้าวใดๆ

…มาดูกันว่า..อีกเจ็ดปี ฉันจะกำจัดความรู้สึกแบบนี้"อ๋อ ก้อเดี๋ยวมีอาจารย์ดูให้อีกอยู่แล้วแหละ"  ออกไปได้หรือป่าว
และถ้าคุงน้องเกิดไม่เห็นด้วย…มันก้อจะไม่ใช่ "อืม ช่างแก เรื่องของแก" อีกต่อไป..เพราะว่า"เรื่องของแก" จะกลายเป็น "เรื่องของกู" ขึ้นมา 555

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ของขวัญจากความอาวุโส

  1. ning says:

    เราก็เขียนภาษาอังกฤษตามค.รู้สึกเหมือนกันแหล่ะ เอามาจากหนังบ้าง หนังสือที่เคยอ่านผ่านตามาบ้าง พอคนอื่นเอางานมาให้เราดู เราก็ท้วงมันเหมือนกันแหล่ะว่าเฮ้ยมันแปลก ๆ นะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s