ANATOMY

อันเวลาที่ควรจะเขียน thesis แท้ๆ กลับหยิบ Clinical oriented anatomy มาเปิดเล่นซะงั้น
..ANATOMY..วิชาที่ขนุนเกลียดที่สุดในบรรดาวิชาทั้งหลายทั้งปวง
หน้าที่ประจำคือเลาะ skin and fascia แบบว่า..ไม่ต้องใช้สมอง(ซึ่งบกพร่องด้าน 3D imagination)
เผอิญ partner lab ประเสริฐเลิศเลอ เลยลอยผ่าน mean มาได้อย่างไม่เลวร้ายนัก
อ้อ! ยังมี neuroanatomy อันสร้างความทรมานใจอย่างยิ่งกับการเปิดโถสมองออกมาศึกษาส่วนต่างๆของมัน (ไม่ทำให้สมองเราดีขึ้นแต่ประการใด)
กลิ่นฟอร์มาลีน บ่อฟอร์มาลีนที่มีเศษชิ้นเนื้อลอยปะปน ถังทิ้ง skin ที่เกือบเต็มตอนปลายเทอม..
..ยังจำได้ถึงตอนขึ้นไปเยือนตึก Gross อีกครั้ง(ตอนไม่ต้องเรียนแล้ว)
..อยากจะขย้อนออกมา น่าทึ่งตัวเองเหลือเกินที่เรียนผ่านมาได้ ฉันชื่นชมตัวเองสุดตรีน

ในวันนี้ anatomy กลับเป็นเล่มที่เราอยากอ่านมากที่สุดทั้งๆที่เพื่อนบอกว่าไม่ต้อง
อาจจะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีความสุขเมื่อสัมผัสอะไรที่เรียกว่า ANATOMY
รู้สึกว่าร่างกายมนุษย์ช่างเป็นสิ่งมหัศจรรย์เหลือจะกล่าว..จำไม่ได้แระว่าเคยรู้สึกทำนองนี้รึป่าวตอนเรียน
คิดว่าไม่นะ..มัวแต่จำเส้นทางเดินเลือดและที่เกาะกล้ามเนื้อ ท่องข้อสอบเก่า
..เป็นที่รู้กันว่าศิริราชสอนและออกข้อสอบ gross anatomy ละเอียดเว่อร์ชนิดไม่ได้เอาไปใช้แน่ๆ
ต้องขอบคุณอ.เพราะ remnant ที่เหลืออยู่สักหนึ่งในสิบของเรานับว่าพอทน
ชีวิตเราผ่านพ้นห้อง gross มาแล้วนี่นะ ตอนนี้แค่เอาไปใช้แค่นั้นเอง

..กำลังรู้สึกกับสิ่งที่ทำอยู่เหมือน Gross anatomy
protein structure เป็นสิ่งน่ารังเกียจอ้นดับต้นๆรองลงมาจากฟิสิกส์และเลข
เหลือเชื่อว่าอ.ชนันท์จะสามารถดึงดูดขนุนมาทางนี้ได้
..แต่เราก็ไม่เคยจะชอบ เหมือนที่ไม่เคยชอบ anatomy

…แต่ยังไง protein structure ก็ดีกว่า human structure ตรงที่ไม่มีกลิ่นฟอร์มาลีน !
น่าพิศวงว่าอ.ดูดคนเข้ามาเยอะขนาดนี้ได้อย่างไร ทั้งที่แต่ละคนก็ไม่ได้มองเห็น structure สวยงามเหมือนอย่างอ.
..ช่างน่าทรมานยิ่งนักกับการทำบางอย่างที่ไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด
เหมือนการทำแล็บ gross ที่มีอ.คุมอยู่ในเวลาราชการ..แต่คนส่วนใหญ่ไม่เคยจะเสร็จตามตารางเรียน
มันจะจบลงต่อเมื่ออาจารย์ใหญ่ถูกชำแหละจนเห็นครบสิ่งที่เราควรจะเห็นตามคู่มือแล็บ
..น่าเหนื่อยใจยิ่งกับการใส่ใจทุกขั้นตอนของ protocol, reference, slide, paper, etc.
เหมือนการท่องตุ่มน้อยๆ ร่องเล็กๆบนกระดูก อันเป็นที่เกาะ muscle

…ในวันนี้ protein structure ไม่ใช่สิ่งน่าเกลียดน่ากลัวอีกต่อไป
เป็นอะไรที่ familiar แต่ไม่ได้รักเท่านั้นเอง
แล้วเราจะมี remnant ดีๆเหลือเก็บไว้นะ

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s