1003

มีความสุขมากมายอยู่ในห้องเล็กๆห้องนี้ 1003
มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นคลองที่ไหลลงแม่น้ำเจ้าพระยา(น่าจะเป็นคลองบางกอกน้อย)
โอ้..อากาศดีที่สุด..ฝนตกปรอยๆ โอ้..อยากอยู่ที่นี่ให้นานนาน..
เปิดประตูเข้ามาครั้งแรก..โอ๊ะ! รกใช่เล่น แต่ยังง้ายยังไงก้อแสนดีกว่าห้องเก่า
เห็นห้องแล้ววิญญาณแม่บ้านเข้าสิง ตั้งใจว่าจะทำความสะอาดเอง
แต่ไปๆมาๆพอส่องมู่ลี่แล้ว..คงไม่ไหวม้าง..เรียกคุณแม่บ้านมาช่วยดีกว่า
..คิดถูกจริงๆด้วยตู..คุณแม่บ้านมืออาชีพใช้เวลาสี่ชั่วโมงกับการจัดการให้ห้องนี้เป็นที่พักพิงอันน่าร่มรื่นสำหรับเรา
(ไม่อยากจะคิดว่าทำเองคนเดียวเหนื่อยขนาดไหน ขนาดนั่งในห้องตอนคุณแม่บ้านทำยังไม่ได้เลยจะสำลักฝุ่นตาย)
ก่อนจะเดินออกไปด้วยคำพูด "พี่ก้อยังไม่เคยเห็นห้องไหนฝุ่นเยอะขนาดนี้มาก่อน มันรกไปหมด จะเดินก้อไม่มีที่จะให้เดิน"

โอ้..มีความสุขจริงๆกับการมี space ส่วนตัวๆแบบนี้ ^^

ขอเม้าท์นี้ดสสสส
ขณะนอนเอกเขนกรอคุณแม่บ้านอยู่นั้นก้อมีน้องรุ่น 114 ซึ่งบัดนี้เป็น extern ได้ถามข้าพเจ้าว่า
"อยู่ปีไหนเหรอคะ"
"อ๋อ พี่รุ่น 112 ค่ะ เรียน Ph.D."
"อุ๊ยเหรอคะ นึกว่าน้องปีสี่ย้ายมาจากหอนู้น เห็นตัวเล็กๆด้วย"
..ยังเนียนนะเรา..

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to 1003

  1. ning says:

    อาจจะดูแค่ตัวหน่ะขนุน…แต่อาจจะไม่ได้มองใบหน้าก็อ่ะ เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ🙂

  2. Pooh says:

    ที่ไหนเหรอพี่ขนุน
    อยากอยู่ที่นั่นจัง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s