เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

มีเขาอยู่ด้วยแล้ว อุ่นใจเสมอ ไม่เคยทำให้เดือดร้อน
แต่เราคงเป็นเพื่อนที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่สำหรับเขา
บางทีเดินๆอยู่ด้วยกันแท้ๆ ก้อไม่ได้ใส่ใจดูแล ตามองแต่ข้างทาง ดูของชอปปิ้ง ฟังเพลง จนเพื่อนหายไปตอนไหนไม่รู้
กระทั่งนั่งกันอยู่เงียบๆ เรายังแอบตกอยู่ในภวังค์จนเพื่อนน้อยใจหนีไปเลย (แล้วเราก้อยังไม่รู้ตัวจนกระทั่งเขากลับมาอีกครั้ง)
เวลาตื่นเต้นดีใจ มีเรื่องให้ใจพองโต แทบไม่เคยเรียกหาเพื่อนคนนี้
เวลาร้องไห้ ก้อไม่เคยจะระลึกถึง
แต่เพื่อนยังมานั่งข้างๆ..กระนั้นก้อต้องรอให้น้ำตาแห้งเราถึงมองเห็นเขา
เขาไม่เคยหวังอะไรตอบแทนเลย
เราต่างหากรู้ว่ามีเขาแล้วจะช่วยเราทำอะไรดีๆได้มากมาย
เราอยากดึงเขาให้อยู่กับเรานานๆ อยากเก็บไว้เป็นของเรา…แต่ทำไม่ได้ เขาไม่เคยเป็นของใคร
วันนี้คงสัญญาได้แต่ว่า..จะรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด เขามีค่าสำหรับเราเสมอ

เพื่อนของฉันชื่อ "สติ"

ถ้าใครเจอฝากบอกเขานะฉันคิดถึงมากตอนเขาไม่อยู่
หายไปเมื่อไหร่คุณ "สตึ" โผล่มาทุกทีเลย ฉันไม่ชอบหน้าคุณสตึสักเท่าไหร่
คุณสตึกลัวนายสติน่ะ..

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

  1. Narakorn says:

     
    บทความดีจัง
    กำลังรู้สึกแย่มากๆเลย
    ต้องเรียกน้อง สติ ให้กลับมาเร็วๆซะแล้วสิ เฮ้อออ

  2. Au says:

    ดีนะที่มี"เพื่อน"ที่เมื่อไหร่ที่รู้สึกตัวก็พร้อมจะกลับมาหาและอยู่เคียงข้างเสมอแม้ว่าเราจะเคยเมินเฉยหรือปฏิบัติอะไรที่แย่ ๆ ก็ยังไม่คิดโกรธหรือตำหนิ แต่ "เพื่อนแห่งความรู้สึก" บางอย่างเมื่อเสียไปแล้วก็ไม่อาจจะเรียกกลับคืนมา แม้ต้องเสียใจ ร้องไห้หรือปวดร้าวแค่ไหนก็ไม่อาจเรียกร้องคืนวันวาน จะมีซักทางไหมที่จะทำให้ "เพื่อน" คนนั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม จะทำอย่างไรให้ทักทาย "คนแปลกหน้า" นั้นได้อีกครั้ง………..ถ้าหากจะมีซักทางก็คงดี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s