กลับมาจากไท่หนาน

 18-20 มิ.ย.ที่ผ่านมาเป็นเทศกาลเรือมังกร เป็นวันหยุดยาวของไต้หวัน Prof ก้อเลยชวนไปเที่ยวบ้านที่ไท่หนาน ใจดีสุดๆ..เมืองนี้อยู่ทางตอนใต้ของเกาะนะ เป็นเมืองประวัติศาสตร์คล้ายอยุธยาบ้านเรา..ออกเดินทางกันตั้งแต่เก้าโมงเช้าด้วย high speed train บรรยากาศก้อเหมือนรถทัวร์ธรรมด๊าธรรมดานะแต่ความเร็วอยู่ที่ 250-300 km/hr ชั่วโมงเดียวเราก้อเดินทางจากทางเหนือไปถึงตอนใต้ของเกาะ มี prof พร้อมภรรยาสุดสวยและลูกชายสุดหล่อมารอรับ
 
 

เราออกสตาร์ตกันที่วัด..เอ่อ จำชื่อไม่ได้รู้แต่ว่าดัง เป็น 1st grade historic site เคยเป็นที่ทำการของเนเธอร์แลนด์ แล้วต่อมามี hero ที่จีนส่งมาสู้จนเนเธอแลนด์แพ้ไป (เจิ้นเฉินกง) ที่เห็นในรูปเป็นคำจารึกเก้าแผ่นอยู่บนหลังเต่า แล้วก้อศิลปะจีนเน้อ มีปลากะมังกรแทนที่ช่อฟ้าใบระกาหางหงส์

 

 

บ่อนี้มีเรื่องเล่าขานว่านักโทษ Dutch หนีไปแล้วไปโผล่อีกที่นึงอยู่ไกลไปสี่กิโล แต่ก้อไม่มีใครเคยพิสูจน์ว่ามีอุโมงค์ใต้ดินจริงหรือป่าว

วัดนี้ยังมี Literature God อันเลื่องลือ นักเรียนชอบมาบนบานศาลกล่าวให้สอบติด สอบได้คะแนนดี ถ้าสังเกตจะเห็นว่ามือหนึ่งของเทพเจ้าถือพู่กัน อีกมือถือขวดหมึก ส่วนเท้าเหยียบหลังเต่า ให้ความหมายว่าเป็นหนึ่งโดดเด่นอยู่เหนือผู้คนธรรมดาสามัญทั้งหลาย

 
เสร็จแล้วไปกินบะหมี่เป็ดแสนอาหร่อยกับน้ำแตงยักษ์ในรูป เจ้าของร้านใจดีให้ถ่ายวิธีทำไปด้วย รสชาติก้อคล้ายๆลำไยผสมจับเลี้ยง ดังมากขนาดว่าใครมาวัดนี้แต่ไม่ได้กินน้ำนี่ก้อเหมือนไม่ได้มา เว่อร์จริงๆ แต่คนก้อต่อแถวยาวจริงแหละ
 
 
 
 
แล้วก้อเดินเข้าซอยไปวัดที่สอง ก้อหน้าตาคล้ายวัดเล่งเน่ยยี่ ไปเสี่ยงเซียมซี ตามธรรมเนียมจริงๆแล้วเค้าต้องเสี่ยงคว่ำหงายให้คว่ำอันหงายอันให้ได้ครบสามรอบจึงจะถือว่าเป็นเซียมซีของเราจริงง่ะ แต่เราเสี่ยงได้แค่สองในสามเอง กลัวว่าจะต้องโยนทั้งวันกว่าจะได้ 555
 
 
 
 
แต่ละวัดก้อจะมีเทพเจ้าไม่ซ้ำกันเลย วัดต่อมาเป็น mother ของ sea of god เพราะฉะนั้นท่านจะคอยดูแลลูกเรือ เหล่าชาวเลนับถือกัน  มีรูปปั้นอยู่ที่ท่าเรือด้วย ในที่สุดวัดนี้เราก้อเสี่ยงเซี่ยมซีและคว่ำหงายสามรอบได้สำเร็จ เอิ๊กๆ
 
 
 
 
 
 
 และนี่ก้อเป็นป้อมที่ใช้สู้สมัยญี่ปุ่นบุก ..Eternal Golden Gate เป็น 1st grade historic site อีกเช่นกัน
มารู้ทีหลังว่าปืนใหญ่ที่เห็นส่วนใหญ่เป็นของปลอม มีของจริงอยู่แค่อันเดียวซึ่งตอนนั้นไม่ทันได้สังเกต
 
 
 
 
 
 และนี่ก้อเป็นสถานที่สำคัญที่เคยเป็นที่ทำการของญี่ปุ่นหรือเนเธอร์แลนด์เนี่ยแหละ (มีหลายชาติเกิน สับสน เห็นแล้วภูมิใจกับเอกราชของประเทศไทย) เป็นที่โผล่ที่เค้าว่ากันว่าต่อมาจากบ่อที่วัดแรกง่ะ  กำแพงโบราณนั่นใช้อิฐผสมกับ sticky rice ยังอยู่มาได้ถึงปัจจุบัน (สร้างตั้งกะศตวรรษที่ 16-17 …สมัยอยุธยาตอนปลาย)
 
 
 
แล้วก้อไปบ้านต้นไม้กันต่อ เป็นสถานที่สำคัญนะเนี่ย บ้านนี้เคยเป็นที่เก็บชาของอังกฤษแล้วต่อมาเป็นโกดังร้าง ต้นไทรก้องอกยืดยาวรุกล้ำเข้ามาในอาคารเรื่อยๆๆๆจนกลายเป็นงี้ซะงั้นอัศจรรย์ใจ
 
 
 
ต่อมาเป็น museum แสดงวิถีชีวิตสมัยก่อน  ดูเครื่องแต่งกาย aborigin คล้ายกับชาวเขาในเมืองไทยเลยอ่า
 
 
ง่า..และนี่ก้อเป็นท่านเจิ้นเฉินกง superhero ของไต้หวัน^^ เห็นมะมีฝรั่งเนเธอร์แลนด์มานบนอบด้วย
 
 
 
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to กลับมาจากไท่หนาน

  1. Puey says:

    เฝ้ารอคอย"นายฉงน"จนฉงายรอจนลืม จนกลับกลาย ใจกลัดกลุ้ม
    รอจนเบื่อ จนความเหงา เข้ารายรุม
    รอจนเซ็ง เพราะเจ้าซุ่ม เขียนคนเดียว….
     
     
    รูปสวยนี่..

  2. Puey says:

    แกคงจะไปด้วยอยู่หรอกนะ …

  3. ning says:

    อิจฉาจัง -_-" อยากไปบ้างอ่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s