ว่าด้วยเรื่องของความซวย

ว่าด้วยเรื่องของความซวย

 

ตั้งใจว่าจะปิดบล็อกอย่างถาวร ไม่อยากเขียนอาไรแล้ว แต่มาอยู่ไต้หวันได้เดือนนึงก้อทนไม่ได้ค่ะ เพราะมีเรื่องราวเกิดขึ้นทุกว้านทุกวัน อยากเก็บเอาไว้..

เมื่อวันก่อนนอนทบทวนดูเรื่องที่ผ่านมาในช่วงสองสามอาทิตย์นี้ พบว่าเรานี่เหมือนเดินอยู่บนพรมที่โรยหนามยังไงพิกล ในความซวยยังมีเรื่องราวดีดีให้เก็บเกี่ยวเสมอ เช่นว่า..

 

..ตั้งแต่ก่อนมาเนี่ย ก้อยุ่งอยู่กับเรื่องเอกสารอยู่พักนึง และด้วยความที่ทุนเราอิงอัตราก.. ทีนี้ก..ไม่มีนักเรียนทุนในไต้หวัน เราก้อบอกให้ prof ช่วยเขียนเอกสารให้หน่อย ประเมินค่าใช้จ่ายในหนึ่งเดือนจะได้เอาไปยื่นกะเขา ท่านก้อเงียบบบบบบ เก๊าะเลยต้องขอเป็นอัตราฮ่องกง ซึ่งปรากฏว่าได้เยอะกว่าที่คิด (และที่ใช้) เหอะๆ

 

..มาถึงแล้วเพิ่งรู้ว่าไม่มี column แบบที่ต้องใช้อ่า ทั้งของเราและพี่มนเลย prof คงจะไม่ได้ยุ่งงานในแลบมากนัก ก้อเลยต้องสั่งซื้อเป็นแบบ pack เอง..ตอนนี้ก้อทำเป็นแล้วนะ ง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย แถมของเรายังคุม temperature ได้ด้วย เดิ้นดี

 

…เมื่อเอา cell ที่ import จากเมืองไทยมา grow ปรากฏว่า protein expression ลดต่ำลงแบบฮวบฮาบบบบบบบ..แบบว่าเป็น band บางงงงงงงและจางงงงงง แทบมองไม่เห็น ตูนี่เป็นงง ก้อเลยลอง retransform ด้วยความไม่มั่นใจเพราะเคยทำที่เมืองไทยแล้วมันไม่ดีขึ้นอ่ะ แต่แล้วมันก้อกลับมาปึ้กปั้กเหมือนวันเก่า ดีกว่าเก่าด้วยซ้ำ หุหุ สงสัยว่า competent cells จะดีเลยแบบ..รับ plasmid เข้าไปได้เยอะมั้ง ก้อขอบคุณที่เกิดเรื่องไม่งั้นเราคงไม่ได้ลอง retransform อีกรอบ

 

…อาทิตย์ที่แล้วเนี่ย เป็นอาทิตย์แห่งความซวยอย่างแท้จริง รู้สึกหยิบจับอาไรเป็นพิกลพิการไปหมด เริ่มตั้งแต่ lyse cell ไม่ได้ ทั้งๆที่ cell ตรูนี่ก้อ BL21 เหมือนชาวบ้านชาวเมือง ..อ่า..เปิดอ่านหาข้อมูลในเนต ตามกระทู้ที่มีคนมาบ่นไว้มากมาย..แล้วข้าพเจ้าก้อเอา cell 0.5 g + buffer 10 ml มา freeze-thaw สามรอบ ตามด้วย lysozyme 1 mg/ml 37 C ครึ่งชั่วโมง และ sonicate อีกชั่วโมง ขอโทษษษษษ มันยังแตกแค่ครึ่งเดียว สุดท้ายก้อขอ Dr.Lin ทำ French Press ก้อต้องโทรไปถามพี่ตั้ว(ใครอ่านฝากไปขอบคุณพี่ตั้วหน่อยจิ)นิดหน่อย เพราะที่นี่เป็นแบบ 40,000 psi แล้วก้อทิ้งฝุ่นเกาะไว้นานแล้ว มารู้ทีหลังว่าที่เค้าไม่กล้าใช้กันน่ะ ครือมีเด็กเคยทำเจ๊งแล้วค่าซ่อมแพงมั่ก ประกอบกับ sonicate ก้อใช้ได้ดีไม่มีปัญหา เลยไม่มีใครคิดจะใช้ French Press ..อ่า..สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือจากพี่มนเล็กน้อย เราก้อทำให้ cell แตกได้สำเร็จเสร็จสม แทบจะใสแหนว เย้ๆๆๆ …แล้ววันต่อมา Dr.Lin ก้อให้เราสอนชู่ หลิง ทำด้วยแหละ 555

 

…ได้ cell lysate มาเข้า column ที่หนึ่ง HitrapQ เรียบร้อย..ปรากฏ.. profile พิลึกประหลาดๆยังไงพิกล จนกระทั่งทำรอบที่สามนั่นแหละถึงได้ดูโอเค กลับมาสวยงาม..แต่แล้ว pressure ก้อขึ้นพรวดดดดด ทะลุ maximal limit จนต้องถอด filter ออกไปล้าง sonicate 3 ชั่วโมง และค้นพบว่า buffer B ของตูมีหยึกหยึย contaminate มาจากไหนไม่รู้ทั้งที่มีเกลือ 1 M ก้อต้องกรองกันใหม่ ..ดันอยากลองใช้ membrane ยี่ห้อใหม่ (Pall) กรองไม่ได้อีกแถมน้ำนองพื้น ต้องไปเรียกพี่มนกะถิง เว่ย มาดู และมีไต้หวันมุงอีก กว่าจะรู้ว่าเป็นเพราะ membrane ก้อวุ่นวายกันพักใหญ่ จนบัดนี้ก้อยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันต่างกันขนาดน้านน Pall กะ Sartorius เนี่ย ทั้งที่ label ว่า 0.45 micron เหมือนๆกัน แค่ของ Pall เป็น PVDF ของ Sartorius เป็น PESU (polyethylsulfone) หาความต่างได้เท่านี้จิงๆ

 

yield ต๊ำต่ำอ่ะ จนลองเปลี่ยนมาใช้ column ของพี่มนแล้วค่อยยังชั่ว ดีใจจังที่หาสาเหตุเจอ

 

 

…ผ่าน first column เรียบร้อย ฉีดไปแปดรอบเหนื่อยแฮ่ก เข้าสู่ second column ปรากฏว่า protein ที่ออกจาก superose12 column อ่ะ ไม่ได้มีความต่างกับก่อนเข้าเล้ยยยยย สงสัยตอนทำเมืองไทยมัน conc น้อยเกินเลยมองไม่ทันเห็น เราก้อต้องดั้นด้นหาหนทางกันต่อไป เอาเป็นว่าเราเขยิบระดับชั้นของปัญหาละกัน

 

ว่าด้วยเรื่องซวยนอกแลบกันบ้างงงงง

 

…ก้อไม่นอกแลบเสียทีเดียว แต่ไม่เกี่ยวกับงาน คือโต๊ะข้างๆอ่ะชื่อนายจาฮาน มาจากอิหร่าน  …นายคนนี้เป็นมนุษย์ที่ทำให้เราเข้าใจคำว่า เหม็นสาบ อย่างแท้จริง ขอบคุณมั่กๆ เฮ้อ..มีวันนึงเรานอนดึกคืนก่อน แบบว่าตูก้อเหนื่อยอยู่แล้วมาเจอแบบนี้เข้าก้อเอิ๊กกกก แทบจะอ้วกแตก จะเป็นลม!

 

…ไปเที่ยว Caoling historical trail way กับ NSRRC มันเป็นทางขึ้นเขาอ่ะ  เหมือนถนนน้อยๆตัดผ่านป่า มีเด็กและคนแก่มากมายแต่เราสองคน(กะพี่มน)ก้อยังอุตส่าห์รั้งท้ายจนหลงจนได้ 555 มัวแต่เข้าส้วมกับถ่ายรูปกันอยู่ หันมา..อ้าวววว ชาวบ้านหายไปไหนหมดฟะ…มาถึงทางแยก อืมม อ่ะ ไปทางนี้ละกันน่าจะเดินขึ้น …เดินไปได้พักใหญ่..อืม มันเงียบพิกลนะดูมิน่าใช่ อ่า..กลับมาที่ทางแยกเดิม มันมีสองทางก้อต้องไปอีกทางนึงนั่นแหละ  ก้อแกะรอยตามแผนที่กันอยู่นานแล้วในที่สุดเราก้อไปถึง เย้ๆๆๆๆ   อืมมม จะบอกว่าการที่หลงแล้วไม่มีใครโวยวายเนี้ยเป็นอาไรที่เยี่ยมมาก คงเข้าใจกันดีเนอะ 555

 

…จะ print งานก้อเอา handy drive ไปต่อกับคอมพี่ก้อย ปรากฏ hang ทันใด ติดไวรัส Trojan ณ บัดดล โอ้ววว ทำพี่เค้าซวยไปด้วยเลย แต่เครื่องเราไม่เป็นไรนะ ไม่รู้เหมือนกัน มันบังเอิญ compatible กันพอดีมั้ง คอมพี่ก้อยนี่อาการหนักมาก เล่น Microsoft ไม่ได้เลยซักตัว ปิดเครื่องก้อไม่ได้ เป็นความซวยอย่างแท้จริง แล้วเอาไปศูนย์นะ มันบอกว่าไม่มีแผ่น license คือของพี่เค้าเป็น license ไงเค้าก้อยังไม่อยาก format แบบเถื่อนๆ อะโหเหลือเชื่อ ลืมไปว่าที่นี่ประเทศไต้หวัน หาของแท้ไม่มี เวรกำ…แต่สุดท้ายไปๆมาๆหยวนหลางมาจิ้มๆอยู่พักนึงก้อใช้ได้ละ ค่อยยังชั่วหน่อย เฮ้อออออออ

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to ว่าด้วยเรื่องของความซวย

  1. Puey says:

    ทำไมมันยาวจัง???
    บ่นล้วนๆ เลย ….

  2. wanwisa says:

    ท่าจะมันนะนั่นน้องรัก เอาน่า สิ่งไหนเกิดขึ้นแล้วดีเสมอ
    แล้วแต่ที่เราจะมองละกันนะ
    สู้ๆ นะ พี่เอาใจช่วย เที่ยวเผื่อด้วยนะ

  3. Nan says:

    ยากจัง…
    แต่เอาใจช่วยนะ
    กลับมาเมื่อไร…จะได้เจอกัน
     
    คิดถึงนะจ๊ะ
     

  4. Teerapong says:

    ความซวยไม่เข้าใครออกใครจิงๆๆ..แต่เอา..เถอะผ่านไปได้ด้วยดี..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s